Camilla Lackberg "Niemiecki bękart"

Camilla Läckberg

"Niemiecki bękart"
Czarna Seria; cz. V
Szwecja
kryminał

Główni bohaterowie serii to Erika Falck, pisarka kryminałów oraz jej mąż Patrik Hedström, policjanta.
Eryka, szukając pamiątek po matce (nawiązanie do poprzedniej części), znajduje na strychu pamiętniki, zakrwawiony kaftanik dziecięcy oraz hitlerowski medal. Ponieważ matka była kobietą raczej oschłą, znalezisko wydaje się czymś dziwnym. Eryka zanosi medal do historyka i lokalnego specjalisty od II Wojny Światowej, Erika Frankla. Po pewnym czasie mężczyzna zostaje znaleziony martwy w swoim domu. Eryka czyta pamiętniki matki i odnajduje znajomych z jej lat młodości. Wkrótce odkrywa, że ma starszego brata.

Pomimo wielowątkowości powieści, wstawek o prywatnym życiu bohaterów, dużej ilości wspomnień z przeszłości,  całość tworzy zwartą i klarowną treść. Wszystko ładnie zazębia się ze sobą. Opisy nie są przesadnie długie, nie ma dużo niepotrzebnych faktów zamazujących obraz sprawy. Książka ma ponad 500 stron, ale bardzo "wciąga".

Camilla Lackberg "Ofiara losu"

Camilla Läckberg

"Ofiara losu"
Czarna Seria; cz. IV
Szwecja
kryminał

Główni bohaterowie serii to Erika Falck, pisarka kryminałów oraz jej mąż Patrik Hedström, policjanta.
Policja zajmuje się tragicznym w skutkach wypadkiem samochodowym, w którym poszkodowaną jest kobieta prowadząca auto pod wpływem alkoholu. Jednak Patrik ma przeczucie, że ofierze ktoś "pomógł". W tym samym czasie, w mieście kręcony jest telewizyjny reality show. Wkrótce ciało jednej z uczestniczek programu zostaje odnalezione w kontenerze na śmieci. Dodatkowo główni bohaterowie przygotują się do  własnego ślubu. Jakby tego było mało, siostra Eriki, Anna, w depresji i z dwójka dzieci, pomieszkuje u nich.

Wielowątkowość tej powieści nie przeszkadza w śledzeniu intrygi, chociaż może trochę odciąga uwagę od głównego wątku. Autorka wprowadziła dużo postaci drugoplanowych, czym książka zyskała rys powieści obyczajowej. Na końcu wszystko łączy się w jedna spójna całość, wszystkie wątki się zamykają. Nie ma dużo niepotrzebnego "paplania". Treść się szybko przyswaja.